Akşam yemeğinden sonra telefonumu elime aldım ve kol saatimin bir fotoğrafını çektim.
Büyük bir plan yoktu.
Moodboard yoktu.
Müşteriden gelen bir brief de yoktu.
Sadece merak vardı.
O fotoğrafı Pattern Studio AI'a yükledim. Amacım sadece tek bir saat fotoğrafını yüklediğimde neler çıkacağını görmekti. Sonrasında belki birkaç ilginç görsel keşif elde ederim diye düşünüyordum.
Sonra…
Bir baktım, kendimi pattern dünyasının içinde kaybetmişim. 😅
Başta sadece o fotoğrafın bir pattern versiyonunu denemek istedim.
Sonra bir tane daha yaptım.
“Hmm… Renklerini değiştirsek nasıl olur?”
“Peki teması nautical olsa?”
“Bir de floral yapalım mı?”
“Şunu biraz vintage yapsak?”
Ve işte problem tam olarak burada başladı.
Sonuçlar kötü olduğu için değil.
Tam tersine, duramayacak kadar eğlenceli olduğu için.
Bir fotoğraftan bir sürü farklı şey çıkmaya başlayınca insanın “tamam, yeter” diyesi gelmiyor. Hahaha.
Başta sadece bir saat fotoğrafıydı. Sonra farklı farklı görsel yönlere dönüşmeye başladı.
Dalgıçların, deniz kabuklarının, alglerin ve kaplumbağaların olduğu bir pattern çıktı. Bu arada ben zaten diver'ım. 😂
Sonra yumuşak renklerde floral bir pattern geldi.
Ardından daha romantik, botanical ve nursery tarzında versiyonlar çıktı.
Bir noktada vintage patisserie havasına sahip pattern'lere kadar geldim.
O sırada ilk başta ne yapmak istediğimi tamamen unutmuş olabilirim. Wkwk.
Artık kendime,
“Bu saatin şeklinden başka ne yapılabilir?”
diye sormuyordum.
Onun yerine soru şuna dönüşmüştü:
“Tamam, bu saat pattern'i bayağı güzel olmuş. Bir tane olarak bırakmak yazık. Acaba sırada ne yapsam?”
Ve sonra farklı farklı temalar çıkmaya başladı.
Her seferinde aynı soru:
“Acaba sırada ne çıkacak?”
Meğer ikinci soru çok daha tehlikeliymiş.
Çünkü bir fikir, bir sonraki fikri açıyor.
Sonraki fikir de başka bir fikri.
Sonra bir bakıyorsun, gece olmuş.
Başta bir deneydi, sonra koleksiyona dönüştü
Bu deneyin en ilginç tarafı sadece sonunda kaç tane pattern biriktiği değildi.
Tek bir fotoğrafın, birçok farklı görsel olasılığı keşfetmek için bir başlangıç noktası olabileceğini fark etmeye başladım.
Bir obje sadece tek bir görsel olarak kalmak zorunda değil.
Bir motif olabilir.
Motif bir pattern'e dönüşebilir.
Farklı görsel yönlere sahip birkaç pattern ise zamanla bir koleksiyona dönüşebilir.
O gece tam olarak olan şey buydu.
En çok hoşuma giden sonuçları kaydetmeye başladım.
Sonra bir anda daha çılgın bir fikir geldi:
“Bunu bastırmazsam yazık olacak!”
24 saat içinde seni POD sahibi yapabilecek başka hangi eğlenceli aktivite var? Yoksa birazdan merchandise patronu olup evden online satış mı yapacağım? 😂
O gece yeni koleksiyonumu dijital varlık olarak kaydettim. Başka yan fikirler ortaya çıkmadan önce microstock'a göndermek de fena fikir değildi.
Çünkü kim bilir, belki daha sonra bunları kumaş, duvar kâğıdı, kırtasiye, ambalaj, print-on-demand veya başka ürünlere dönüştürmek isteyecektim.
O gece bütün cevapları bulmak zorunda değildim.
Önemli olan, varlıkların artık elimde olmasıydı.
Sonra sabah oldu
Ertesi sabah önceki gece oluşturduğum bütün sonuçları tekrar açtım.
Ve ancak o zaman fark ettim:
“Bir dakika… Koleksiyon bayağı büyümüş?” 😅
Biraz düzenleme yaptıktan ve birkaç detayı temizledikten sonra pattern'lerin seamless olup olmadığını Spoonflower üzerinden kontrol ettim. Bunu seçmemin nedeni online olması ve ücretsiz kontrol imkânı sunmasıydı. Aynı zamanda pattern'lerin farklı ürünlerdeki mockup'larına da bakabildim.
Çünkü bir pattern'in sadece tek bir görsel olarak güzel görünmesi yetmez. Gerçekten düzgün şekilde tekrar edilebildiğinden, yani seamless olduğundan emin olmak istiyordum.
Hafif düzenleme ve kontrol süreci bittikten sonra, bir önceki gece planımda hiç olmayan bir pattern koleksiyonum vardı.
İşte sonuçlardan bazıları:
Akşam yemeğinden sonra çekilmiş tek bir saat fotoğrafından başlayan bir deney için hiç fena değil, değil mi? 😂
Meğer tek bir fotoğrafın ömrü düşündüğümden çok daha uzunmuş.
Bu küçük deneyden sonra fotoğraflara biraz farklı bakmaya başladım.
Bazen bir fotoğrafı sadece tek bir görüntü elde etmek için çekiyoruz.
Bitti.
Ama ya o fotoğrafı bir sonraki yaratıcı keşfin ham maddesi olarak kullanırsak?
Benim durumumda tek bir saat fotoğrafı, birbirinden oldukça farklı karakterlere sahip pattern'ler üretmenin başlangıç noktası oldu.
Pattern'ler tamamlanıp kontrol edildikten sonra da hepsinin hemen neye dönüşeceğine karar vermek zorunda değildim.
Onları dijital varlık olarak saklayabilirim.
Yarın kumaş olabilir.
Gelecek hafta kırtasiye olabilir.
Gelecek ay ambalaj olabilir.
Ya da şu anda aklıma bile gelmeyen başka bir ürün fikrine dönüşebilir.
Bence işin eğlenceli tarafı da tam olarak bu.
Her yaratıcı varlığın hemen bir amacı olmak zorunda değil.
Bazen önce üretmek, düzgünce saklamak ve doğru fikrin gelmesini beklemek yeterli.
Peki o gece aslında ne oldu?
Başlangıçta tek bir saat fotoğrafıyla Pattern Studio AI'ın neler yapabileceğini görmek istemiştim.
Ama birkaç saat sonra elimde koca bir pattern koleksiyonu vardı.
Tek fotoğraftan birkaç farklı görsel yön çıktı.
Bu görsel yönlerden pattern'ler oluştu.
Pattern'ler de daha sonra farklı ürünlere dönüştürülebilecek dijital varlıklara dönüştü.
Bunların hiçbiri başlangıçta planladığım sonuç değildi.
Ama sanırım deneyi ilginç yapan şey de tam olarak buydu.
Çünkü yaratıcı süreç bazen gerçekten böyle çalışıyor.
Bir şeyi sadece birkaç dakika denemek için başlıyorsun.
Sonra bir bakıyorsun…
“Eh, nasıl oldu da bir anda koca bir koleksiyonum oldu?” 😅
Peki benim 20 bin fotoğraflık telefon galerime ne olacak? Bence sıradaki boş vakti biraz galeriyi karıştırarak geçirebiliriz. 😂
✨ Syaima'nın Notları
Sanırım bu tür keşif süreçlerinde en sevdiğim şey tam olarak bu.
Mesele yapay zekânın pattern oluşturabilmesi değil.
Asıl mesele, yapay zekânın zaten sahip olduğumuz bir şeyin içindeki yeni ihtimalleri görmemize yardımcı olabilmesi.
Benim durumumda o şey sadece bir taneydi:
Bir saat fotoğrafı.
Sonuç?
Şimdi dijital varlık olarak sakladığım ve zamanı geldiğinde başka bir şeye dönüşmesini bekleyen bir pattern koleksiyonum var.
Bir fotoğraf.
Bir sürü olasılık.